دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی آموزش محیط زیست و توسعه پایدار 2322-3057 6 3 2018 05 22 Dominant Discourse Factors on Ayatollah Khamenei’s Environmental Thoughts مؤلفه‌های گفتمانی حاکم بر اندیشه‌های محیط‌زیستی آیت‌الله خامنه‌ای 79 90 4743 FA حسن مجیدی دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق (ع) سید مهدی موسوی نیا دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق (ع) Journal Article 2016 12 22 This paper aims to make known Ayatollah Khamenei, s environmental thoughts. It answers this fundamental Question: What are the dominant discourse factors on Ayatollah Khamenei’s environmental ideas? By using of under consideration views in the field of environmental valuation. The method of this study is Laclau and, Mouffe discourse analysis. The findings of this paper show that Ayatollah Khamenei sees the issue of the environment from spiritual and political aspects. In the framework of this discourse by Ayatollah Khamenei in the field of environment tendency; religion element is as nodal point proving and it's people-oriented, the revolutionary mentality; and rationality as the other points and factors are articulated with religion. This providing changed to dominant meaning in society by public informing; making legal and observing methods, suitable pattern making, empower and making convergence in executive power, enjoying of scientific studies and enabling of environmental diplomacy. Because of the absence of divine looking in using of the environment in west discourse, is located in the discursive field and became the competitor of Ayatollah Khamenei,s view.<strong></strong> هدف مقاله حاضر شناخت اندیشه‌های محیط زیستی آیت‌الله خامنه‌ای است. این مقاله با استفاده از نظریات مطرح در حوزه ارزش‌گذاری به محیط‌زیست به این پرسش اساسی پاسخ می‌دهد که: مؤلفه‌های گفتمانی حاکم بر اندیشه‌های محیط‌زیستی آیت‌الله خامنه‌ای چیست؟ روش این پژوهش تحلیل گفتمان به روایت لاکلاو و موفه است. یافته‌های مقاله نشان می‌دهد آیت‌الله خامنه‌ای ازدو جنبه معنوی و سیاسی به موضوع محیط‌زیست می‌نگرد. در صورت‌بندی گفتمانی آیت‌الله خامنه‌ای در حوزه محیط‌زیست گرایی، عنصر دینی به منزله دال مرکزی و مردمی بودن آن، روحیه انقلابی و عقلانیت به‌مثابه دیگر نشانه‌ها و مؤلفه‌ها با آن مفصل‌بندی شده‌اند. این دال‌ها از طریق آگاهی‌بخشی عمومی، ایجاد رویه‌های قانونی و نظارتی، الگوسازی مناسب، تقویت و ایجاد همگرایی در قوه اجرایی، بهره‌گیری از مطالعات علمی و تقویت دیپلماسی محیط‌زیست، به معنایی تثبیت شده در جامعه تبدیل می‌شوند. گفتمان غرب به سبب فقدان نگاه الهی در استفاده از محیط‌زیست، در حوزه میدان گفتمانی و رقیب دیدگاه آیت‌الله خامنه‌ای قرار می‌گیرد. https://ee.journals.pnu.ac.ir/article_4743_00212cc2c8866f0e6d3ca4f229d76e0b.pdf